We trokken gekke schoenen aan en verdeelden ons in groepjes. Ik speelde samen met Lore, Kirsten, Emeline, mijn zus Jutte en Stef. Ik heb één strike gegooid, maar voor de rest zat het me niet mee. Al een geluk waren er lekkere drankjes en chips! Na 2 uur bowlen gingen we even in het ballenbad en op het springkasteel. We hebben ook een zoektocht gedaan, we vonden een woord en mochten
een cadeautje kiezen!

Toen gingen we eten……….. ik smulde een hotdog en knapperige frietjes! De hamburger leek me ook wel lekker. Daarna mochten we nog een ijsje halen. Ik koos bananensmaak… MMM! Als iedereen zijn ijsje op was gingen we bijna vertrekken…

Karolien, wat doen we volgend jaar?

Febe Moortgat

Op 21 januari 2012 concerteerde Brassband Hombeek in het cultuurcentrum van Mechelen (Minderbroederskerk) onder leiding van Raf Van Looveren. Op het programma heel wat mooie en uitdagende werken, zowel voor muzikanten als publiek. Als speciale gast nodigde Brassband Hombeek het ensemble Percussive uit, wat zal leiden tot een leuk avondje brass- en slagwerkplezier.

Brassband Hombeek serveerde originele brassbandmuziek van de hand van onder meer  Paul Lovatt-Cooper, Peter Graham en Philip Sparke. Als lijstje van toonaangevende brassbandcomponisten kan dat tellen. Twee op muziek gezette gedichten, van Martin Luther en Robert Burns, zorgen voor de historische noot in het programma.

Volksmuziek dan, met twee keer Peter Graham als componist: de Kozakken zullen iets uitgebreider passeren in januari dan ze deden in oktober. Naast de vuurdans, treurmelodie en de trouwpartij zullen de Tartarenprocessie en de zigeunerdroom eveneens aan bod komen. Ook de Ierse volksmuziek, en de speciale rol die daarin voor het slagwerk is weggelegd, mag op dit concert zeker niet ontbreken.

Wat ons brengt bij de muzikale gasten van de avond waren Percussive: Sam Gevers, Jef Verheyden en Bert Van Rillaer.

Deze Kempense slagwerkbatterij bundelt drie podiumbeesten en hun passie voor ritmisch theater. Percussive toont dat slagwerk ook muziek kan zijn, en dat muziek meer is dan klank zonder beeld. Een strak tempo, een feilloze timing en vette ritmes worden gecombineerd met humoristische acts en entertainment van de bovenste plank.

In 2002 ging Percussive aan de slag bij ‘Man bijt hond’, waarna talloze concerten volgden bij onder meer Ketnet en Klara. De groep toerde met Radio Donna en Ricard en behaalde eveneens een finaleplaats in ‘Supertalent in Vlaanderen’. Met de voorstellingen ‘Rhythmix!’ ‘Rhythm! Brains?’ en ‘Sjow!’ werd Percussive in verschillende Europese landen warm onthaald.

Ook in België zijn Sam, Bert en Jef nog steeds graag geziene gasten. Ze waren recentelijk te gast tijdens de ‘Blackout’-concertreeks van Milk Inc in het Antwerpse Sportpaleis.

Op zaterdag en zondag 9 oktober 2011 ontving Brassband Hombeek de Friese Spijkerpakkenband. Het verhaal begon vorig jaar in oktober, wanneer Brassband Hombeek te gast was in Bakkeveen (Nederland) bij de regionale brassband De Spijkerpakkenband.

Brassband Hombeek bezocht de stad Groningen en was ‘s avonds te gast op het concert van de Friese brassband.

Als ‘wederdienst’ nodigde Brassband Hombeek op 9 oktober de Spijkerpakkenband uit voor een dubbelconcert in Mechelen. Brassband Hombeek en ‘De Spijkerpakkenband’ namen elk een deel van het concert voor hun rekening nemen met als afsluiter een gezamenlijk optreden.

Brassband Hombeek bracht werken brengen van de hand van componisten als Martin Luther, William Himes, Joaquin Rodrigo en Peter Graham. De Kozakken kwamen langs met een vuurdans, treurmelodie en een trouwpartij. En noch muziek van de Beatles, noch een snelle mars konden onbreken op deze zondagnamiddag in oktober.

De Friesen brachten met Knight Templar een oerklassieke maar niet te versmaden brassbandmars, waarna mooie filmmuziek uit ‘We were soldiers’ geprogrammeerd stond: ‘The Mansions of the Lord’. Solisten op cornet en bugel kwamen aan bod in respectievelijk ‘Song and Dance’ en ‘Children of Sanchez’.

• Jasper Vanmeerbeek haalde op cornet 89% in derde afdeling en werd zo kampioen
• Simon Van den Eede haalde op cornet 92% in eerste afdeling
• Saren Vanmeerbeek haalde op euphonium 92% in eerste afdeling
• Charlotte Rasquin haalde op cornet 88,5% in afdeling uitmuntendheid
• Pieterjan Steenbergen haalde op trombone 92% in afdeling uitmuntendheid en werd zo kampioen

De kampioenen mogen op 8 mei 2011 aantreden op het nationale kampioenschap in het Lemmensinstituut (Leuven).
Dat belooft voor de toekomst. Proficiat aan allen.

Voor de vereniging staat al jaren begin maart in het teken van het Lenterestaurant. Heel wat mensen van de brassband brachten het weekend van 5-6 maart 2011 niet in de eerste voorzichtige zonnestralen door, maar zorgden ervoor dat de kas een beetje gezond blijft. Mensen die graag eten zijn over het algemeen aan het goede adres bij ons, dus vonden ze makkelijk de weg naar de Boomkensstraat voor een forel, varkenshaas of ossentong, waarvoor dank.

Dank aan alle helpers, zoals steeds bereid om wat vrije tijd op te offeren voor onze vereniging.

Wij kunnen ook al meegeven dat dit het laatste Lenterestaurant was, zoals we het kennen. Volgend jaar verplaatsen we onze voorjaarsactiviteit naar het najaar, meer bepaald naar 13-14 oktober 2012. In maart 2012 is er geen Lenterestaurant.

En wat habben we dit jaar voor u in petto? Allereerst een orkest met een nieuwe dirigent. Raf Van Looveren is sinds juli 2010 de nieuwe dirigent van Brassband Hombeek. Raf speelt eerste cornet bij het Groot Harmonieorkest van de Gidsen (waar hij een collega is van voorzitter Michel Leveugle).

De presentatie van het concert was als vanouds in handen van Fred Brouwers en die mocht een gevarieerd programma aankondigen, met voor elk wat wils.

Normaal hebben we één gastsolist. Deze keer hadden we er vier, die samen het koperkwartet Exit_Brass! Vormen. Deze vier supergetalenteerde muzikanten waren al te zien op 'De Laatste Show' en combineren een hoog muzikaal niveau met een aanstekelijke performance. In november 2010 werden ze British Open Quartet Champion.

Een verslagje van Cindy die samen met dochter Febe alles vanop de eerste rij beleefde:

WOW!  Met dit gevoel ga ik mijn nachtrust tegemoet…

Zaterdagavond, 29 januari 18u45, Febe, onze dochter, Hanne, een vriendinnetje en ik trekken richting Sint-Romboutscollege, want daar spelen vanavond papa Kris, vake Willy, nonkeltje Kurt, Wim, Karolien,… mee met ‘den brassband’.  Zij geven hun jaarlijks concert en dit keer staat Exit_Brass! mee op de affiche!  Om 19u15 in zaal… duurt het nog lang mama? Tja…

Eindelijk daar is de presentator Fred. Warm als altijd. De brassband vangt aan met “Enter the galaxies”, er ‘boenk’ op! Een eerste kippenvelmoment! Bravo ook voor Katrin, het leek zeer moeilijk… daar gauw een 1000-tal noten tussenflansen en zo, schijnbaar toch, rustig blijven, chapeau voor muzikanten en de dirigent!

“Pantomime”… Febe en Hanne zitten op het puntje van hun stoel want het is er ene van Exit_Brass!… amai mama, die vingers gaan vlug! “JFK”, dat heeft nonkeltje supergoed gedaan! Prachtig!

“Concerto grosso”, terug die van Exit_Brass!, samen met de brassband. Het lijkt allemaal zo gemakkelijk…  En dan die blikken… kostelijk bij momenten! Febe zegt wel eens dat ze al lang spelen nu, maar kijkt dan terug meteen richting podium, zegt dat genoeg?

“Light walk”, luchtig werk.  Knappe bugelsolo, verdient applaus.

Exit_Brass!. Schitterend! Interesse, aandacht en gelach alom. Humor, gedurfd, ontroerend soms. Knap hoe ze ermee spelen en omgaan. Wat een techniek en souplesse. Een voorbeeld voor vele muzikanten en toekomstige muzikanten.  Jullie hebben kleine meisjesharten een tikkeltje sneller doen slaan. Nog veel succes en doe zeker zo voort!

Tijdens de pauze geef ik de 2 meisjes een oppeppende cola, het is toch al laat en hoewel Febe ’s anderendaags ‘al’ 9 jaar wordt, merk ik toch kleine oogjes op…

“Shine down”, de toon voor het 2de deel is meteen gezet! Daarna brengt Stan zelf een woordje uitleg over zijn werk dat gespeeld wordt. “Fortune’s fool” terecht een schot in de roos, zowel voor componist als uitvoerder. Harmen is gewoon TOP! Applaus, APPLAUS! En de meisjes denken dat ze op de voetbal zitten… WOEWOEWOEW!!!!!!!

“Saying goodbye”, een opgedragen werk. Terecht, knap. We worden er weer even stil van.

We naderen het einde. “Glorifico” en daarna “Riverdance”. Toch straf wat ze met een groep ‘amateurs’ allemaal kunnen bereiken!  Wij vonden “Riverdance” het beste dat de brassband gebracht heeft, maar dat is goesting hé!  De mysterieuze beginsolo in de coulissen, de opbouw, de cornetten vooraan, de finale op het einde, het was zoals het moest zijn, AF! En er nog een ongelooflijke ‘Exit’ er bovenop!

Na het concert vragen de meisjes vlug nog handtekeningen aan ‘de jongens’ (of zeg ik ‘mannen’?) van Exit_Brass!…  dat boekje zullen ze koesteren!?

Voor  mij was het jaren geleden dat ik er nog zo van heb genoten.  De brassband heeft een positieve weg gekozen.  Het kan vanaf nu alleen maar beter of minstens evengoed gaan hé! Bedankt en zeker tot één dezer! – Cindy

Klassiek Centraal, de Vlaamse webstek voor klassieke muziek waar u een ruime greep vindt uit datgene wat het Vlaamse muzieklandschap vandaag te bieden heeft, wijdde een artikel aan het concert met Exit_Brass! van 29 januari. Na de klik vindt u een exacte kopie van de recensie op www.klassiek-centraal.be.

Liefhebbers en Brassband

Ik denk dat geen van onze medewerkers thuis is in de wereld van de brassband. Het is een beetje een aparte wereld met een heel eigen publiek. Een wereld die schijnbaar niet thuishoort in het klassieke plaatje, niet thuishoort in het hedendaagse plaatje, niet thuishoort in de simpele ontspanningsmuziek, niet thuishoort in de pers of waar dan ook. En toch is het een boeiende, levendige wereld die meer aandacht mag genieten. Ons land heeft brassbands die aan de wereldtop staan. De vraag is of we dit beseffen, of we dit weten én of hun concerten een plaats verdienen in deze klassieke muziekkrant? De vraag stellen, is ze beantwoorden en ik denk van wel. Ja, de brassbandmuziek kan zeker voor een ruim deel een plaats vinden, verdient die ook, in onze webkrant maar ook in die brede wereld van de klassieke muziek, een wereld die uit vele werelden en wereldjes bestaat en waar velen elkaar niet kennen, nooit ontmoeten en dan toch weer plots met hetzelfde bezig zijn. Datzelfde is perfecte muziek maken, met overgave, professioneel of liefhebber en die muziek met het publiek delen.

Zondag 30 januari was ik te gast bij het jaarconcert van de Brassband Hombeek in de schitterende feestzaal van het Sint-Romboutscollege in Mechelen (waarom wil de stad Mechelen een zaal bouwen als er hier een is die na renovatie aan alle vereisten kan voldoen?). Een groep waar, op de nieuwe dirigent Raf Van Looveren na, maar een professioneel muzikant meespeelt. Al de anderen beoefenen het instrument dat ze spelen alleen in de vrije uren na een dagtaak als jonge schoolknaap, werkende of mogelijk gepensioneerde. De geprogrammeerde werken ken ik niet. Het is duidelijk dat de recensent van klassieke muziek een echt groentje is wat het oeuvre voor brassband betreft. Dit wil niet zeggen dat ik me niet bekwaam acht de muzikale kwaliteit te beoordelen. Dat moet wel kunnen, denk ik en daar waag ik me in deze aan. Ik word al wat op weg geholpen door presentator en kenner, Fred Brouwers.

Het lange programma (drie volle uren) opent met Enter the Galaxies van Paul Lovatt Cooper. Een werk dat duidelijk alle kleuren van een brassband aan bod laat komen. De inzet verbaast me meteen. Wat een homogeniteit! En welke een precisie! Deze amateurs staan een trapje hoger dan wat velen altijd maar weer verstaan onder dat soms denigrerende woord 'amateur'. Het zal over heel de avond op dit niveau blijven, een sub-professioneel niveau. De Brassband Hombeek staat sterk en de keuze van de werken is heel goed geplaatst. Er wordt niet aan overacting gedaan. De dirigent weet wat zijn muzikanten wel en niet aankunnen. Hij weet alles op alles te zetten en haalt meer uit de mensen dan ze zelf voor mogelijk houden. Wie na zes maanden dirigeren dit resultaat mag boeken, staat nog mooie tijden te wachten.

De avond wordt mee versterkt en opgeluisterd door de vier leden van Exit_Brass. Een in alles uitmuntend, jong ensemble muzikanten. Ze hebben hun wortels in de brasswereld maar weten hoe je deuren moet openen. In een wervelend, cabaretachtig programma vermengen ze op schitterende wijze klassiek en modern en tonen dat ze virtuozen zijn die weten hoe de vork aan de muzikale steel zit. Artistiek directeur en componist Stan Nieuwenhuis schrijft de talrijke bewerkingen en componeert nieuwe stukken voor de groep. Hij heeft de gave te kunnen bewerken. Dat is niet zovelen gegeven. Al te dikwijls zijn transcripties niet echt ideaal en moet de oorspronkelijk compositie op een of andere wijze inboeten aan het ware karakter. Door dit inzicht en de gerichte keuze aan stukken opent Exit_Brass alle deuren en dat kan ik alvast toejuichen. Want ja, meer en meer ben ik de mening toegedaan dat de brassbandmuziek thuishoort in de brede waaier van de klassieke muziek. Het is dan bijzonder welkom dat een klein ensemble getalenteerde jonge musici weet hoe de brug te slaan en beide werelden met elkaar te verzoenen. Ik weet dat ik deze avond weer wat nieuws heb leren kennen en er helemaal niet om treur, integendeel en ja, ik zal mijn best doen (dit is géén belofte) om een keertje meer brassband te gaan beluisteren.

Ludwig Van Mechelen – copyright www.klassiek-centraal.be