Klassiek centraal over het concert met Exit_Brass!

 

Klassiek Centraal, de Vlaamse webstek voor klassieke muziek waar u een ruime greep vindt uit datgene wat het Vlaamse muzieklandschap vandaag te bieden heeft, wijdde een artikel aan het concert met Exit_Brass! van 29 januari. Na de klik vindt u een exacte kopie van de recensie op www.klassiek-centraal.be.

Liefhebbers en Brassband

Ik denk dat geen van onze medewerkers thuis is in de wereld van de brassband. Het is een beetje een aparte wereld met een heel eigen publiek. Een wereld die schijnbaar niet thuishoort in het klassieke plaatje, niet thuishoort in het hedendaagse plaatje, niet thuishoort in de simpele ontspanningsmuziek, niet thuishoort in de pers of waar dan ook. En toch is het een boeiende, levendige wereld die meer aandacht mag genieten. Ons land heeft brassbands die aan de wereldtop staan. De vraag is of we dit beseffen, of we dit weten én of hun concerten een plaats verdienen in deze klassieke muziekkrant? De vraag stellen, is ze beantwoorden en ik denk van wel. Ja, de brassbandmuziek kan zeker voor een ruim deel een plaats vinden, verdient die ook, in onze webkrant maar ook in die brede wereld van de klassieke muziek, een wereld die uit vele werelden en wereldjes bestaat en waar velen elkaar niet kennen, nooit ontmoeten en dan toch weer plots met hetzelfde bezig zijn. Datzelfde is perfecte muziek maken, met overgave, professioneel of liefhebber en die muziek met het publiek delen.

Zondag 30 januari was ik te gast bij het jaarconcert van de Brassband Hombeek in de schitterende feestzaal van het Sint-Romboutscollege in Mechelen (waarom wil de stad Mechelen een zaal bouwen als er hier een is die na renovatie aan alle vereisten kan voldoen?). Een groep waar, op de nieuwe dirigent Raf Van Looveren na, maar een professioneel muzikant meespeelt. Al de anderen beoefenen het instrument dat ze spelen alleen in de vrije uren na een dagtaak als jonge schoolknaap, werkende of mogelijk gepensioneerde. De geprogrammeerde werken ken ik niet. Het is duidelijk dat de recensent van klassieke muziek een echt groentje is wat het oeuvre voor brassband betreft. Dit wil niet zeggen dat ik me niet bekwaam acht de muzikale kwaliteit te beoordelen. Dat moet wel kunnen, denk ik en daar waag ik me in deze aan. Ik word al wat op weg geholpen door presentator en kenner, Fred Brouwers.

Het lange programma (drie volle uren) opent met Enter the Galaxies van Paul Lovatt Cooper. Een werk dat duidelijk alle kleuren van een brassband aan bod laat komen. De inzet verbaast me meteen. Wat een homogeniteit! En welke een precisie! Deze amateurs staan een trapje hoger dan wat velen altijd maar weer verstaan onder dat soms denigrerende woord 'amateur'. Het zal over heel de avond op dit niveau blijven, een sub-professioneel niveau. De Brassband Hombeek staat sterk en de keuze van de werken is heel goed geplaatst. Er wordt niet aan overacting gedaan. De dirigent weet wat zijn muzikanten wel en niet aankunnen. Hij weet alles op alles te zetten en haalt meer uit de mensen dan ze zelf voor mogelijk houden. Wie na zes maanden dirigeren dit resultaat mag boeken, staat nog mooie tijden te wachten.

De avond wordt mee versterkt en opgeluisterd door de vier leden van Exit_Brass. Een in alles uitmuntend, jong ensemble muzikanten. Ze hebben hun wortels in de brasswereld maar weten hoe je deuren moet openen. In een wervelend, cabaretachtig programma vermengen ze op schitterende wijze klassiek en modern en tonen dat ze virtuozen zijn die weten hoe de vork aan de muzikale steel zit. Artistiek directeur en componist Stan Nieuwenhuis schrijft de talrijke bewerkingen en componeert nieuwe stukken voor de groep. Hij heeft de gave te kunnen bewerken. Dat is niet zovelen gegeven. Al te dikwijls zijn transcripties niet echt ideaal en moet de oorspronkelijk compositie op een of andere wijze inboeten aan het ware karakter. Door dit inzicht en de gerichte keuze aan stukken opent Exit_Brass alle deuren en dat kan ik alvast toejuichen. Want ja, meer en meer ben ik de mening toegedaan dat de brassbandmuziek thuishoort in de brede waaier van de klassieke muziek. Het is dan bijzonder welkom dat een klein ensemble getalenteerde jonge musici weet hoe de brug te slaan en beide werelden met elkaar te verzoenen. Ik weet dat ik deze avond weer wat nieuws heb leren kennen en er helemaal niet om treur, integendeel en ja, ik zal mijn best doen (dit is géén belofte) om een keertje meer brassband te gaan beluisteren.

Ludwig Van Mechelen – copyright www.klassiek-centraal.be